İSPANYOLLARIN MALZEME ZENGİNLİĞİNİ KISKANDIM


İSPANYOLLARIN MALZEME ZENGİNLİĞİNİ KISKANDIM

Fuarda kıskandığım birşey, İspanyolların sergilediği yiyecek malzemesi zenginliği oluyor. Sebzenin, balığın, konserve edilmiş ürünlerin çeşitliliği, standardı ve kalitesi çok yüksekti. Türk mutfağının önündeki en kocaman mani benim düşünceme göre bu. Çiftçimiz can çekişirken, gittikçe imalattan, imalat çeşitliliğinden uzaklaşırken bu coğrafyadan güzel bir mutfak ortaya çıkarmak kolay değil. Çıksa da standardını muhafaza etmek olanaksız.
San Sebastian’ın en güzel tarafı, berbat yiyecek yemenin olanaksız olması. Milor’un götürdüğü Ganbara, hayatımda gittiğim en güzel tapas barıydı diyebilirim. Gazozvari bir beyaz şarap beraberinde, ki onu da Milor seçti, Ganbara’nın en iddialı meydana geldiği mantarların envai çeşidini yedik. Şahane ançuezli biber turşuları, zeytinyağlı sardalyalar, yengeçli kişler, yumurtalı mantar üçlemeleri, ızgara biberler, tümü muazzamdı. Akşam yemeğinde ise Milor’la ayran içmeden farklı düştük. O balık yiyecek talep etti, ben Bask’ın tanınmış kuzularından.
En iyi kuzuyu yaptığını öğrendiğim, şehir içerisinde bulunan minik bir aile lokantasına gittim. Lanziego, kolalı beyaz örtüleri ve tahminen 50 senedir değişmemiş dekorasyonuyla şahane bir lokanta. Öncesinde “bouille a baise” tarzı inşa edilmiş bir deniz ürünleri çorbası içtim. Bouille a baise esasında haşlama demek.

b-497636-sohbet_giriş

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir